Pryvit...

Pryvit... Ty skazesh i pidesh...
I navit ne hlyanesh,
I navit ne pomitysh, shcho mene nema
A ya... zabudu i pidu,
Ya vyterplju i proshchu,
Znaidu te misce, shchob zvilnytys vid zyttya.
Znaidu, ya ce zroblju!

Pryspiv:
Ya ne znayu, shcho bulo!
Ya ne znayu, shcho mene peklo,
Ya ne viryu v tu ljubov,
Shcho iz mene vypyla vsyu krov!
Ya ne viryu v pochuttya!
Ya ne viryu u chudesa!
Vze ne viryu, shcho ty ye!
Znayu, shcho mene vze tam nema!

I znov pobachu pohlyad tvii,
Ne znaidu zaivyh sliv,
Zhadayu tilky nich, koly my buly vdvoh...
Chomu? Chomu ty vze ne mii?
Chomu vse tak bolyt?
Chomu movchysh? I zapah tvii takyi terpkyi?
Skazy! Proshu skazy!

Pryspiv

Koly prokyneshsya,
Ty ne vidchuyesh dotyk ruk moyih.
Dym! A tilky dym vid syharet moyih.
Pohlyad svii zupynysh na stini
I prochytayesh slovo bil!
Chervoni litery zahuchi. Bi-i-il...
Probach meni! Ale tak treba!
Tak treba!..

Pryspiv