Tak buvaye

Vnochi po stepu ya ishov
Ta i zustriv holodnoho zvira
ioho nahoduvav hlibom, svizym hlibom
I vin skazav meni dzvinkym holosom dytyny
Yakshcho bazayesh shchastya znaity, ne zvertai z ciyeyi stezyny

Pryspiv:
O-oi, tak buvaye, o-oi, vnutrishnye z zovnishnim ne spivpadaye
O-oi, tak buvaye, o-oi, ne spivpadaye

Na svitanku zustrilas meni
Naiharnisha u sviti divchyna
Yiyi odaruvav sriblom, bilym sriblom
Z ljubov’yu yiyi obiinyav, "Ty naviky budesh moyeyu"
Zapljushchyv ochi, pociluvav, a vona obernulas zmiyeyu

Pryspiv

De z ty, shchastya moye?
De skarby zapovitnoyi mriyi?
I zmist dlya koznoho svii u hlibi ta u sribli
Shcho tam u dalyni? Ce z moya ridna hatynka
U poshukah shchastya svitom hodyv, a vono vyyavlyayetsya blyzko

Pryspiv