Ledi v chornomu

Vona z’yavylas vranci. Pryishla v nedilju vranci
Yiyi volossya dovhe sniznyi viter rozvivav
I yak znaishla – ne znayu, u temryavi blukav ya
Posered ruinuvan vid bytvy, shcho ya vze prohrav

"Chto voroh tvii?" – spytala. Ya pro ljudei skazav yii,
Shcho bez ljubovi i Boha idut viinoyu na brativ
I pro konei blahaty pochav ya, shchob toptaty
Tyh pokydkiv, tak prystrasno yih znyshchyty hotiv

Vona kazala – "Bytvu, shcho robyt z ljudei zviriv,
Tak lehko rozpochaty i nemozlyvo zupynyt"
Do vsih ljudei blyzka vona, ya mudri chuv yiyi slova
Boyavsya, shcho zostanus sam i blahav yiyi ne ity

"O, ledi, daite ruku, dozvolte poruch buty"
Vona vidpovila – "Dovirsya" i serce ozylo
"Ne v kilkosti ye syla, bud pylnym do pomylok"
"Koly ya znadobljus tobi, pryidu do tebe znov"

Skazavshy ce, vona pishla. Ya, ne znaishovshy sliv, stoyav
Dyvyvsya doky chornyi plashch ne znyk udalyni
I shlyah ne stav prostishe mii, ale ya bilshe ne samyi
I sercya vidchuvayu hid, yak zhaduyu ti dni

Koly tebe znaide vona, pochui yiyi mudri slova.
Pryimy v darunok muznist i mii peredai pryvit