Kobita

Pryishla vesna, vso rozcvitaye,
Vso nabuhaye i vstaye,
A v mene radosti ne maye –
Meni kobita ne daye!

Pryspiv:
Kobita, kobita, kobita
Ne daye! Eh, svoloch!
Kobita, kobita, kobita
Ne daye!

Vesna proishla, nastalo lito,
Ya zahoriv, yak Fantomas,
Teper meni ljuba kobita
Skilky zahochu – stilky dast!

Pryspiv:
Kobita, kobita, kobita
Ne daye! Oh!
Kobita, kobita, kobita
Ne daye!

Mynulo lito, znovu osin,
Ya noshu kurtku shkirlyanu,
Vyrtlyavi lystya viter nosyt,
Meni b kobitochku moyu.

Pryspiv

Zyma pryishla, snih valyt z neba,
I ya vid toho zabaldiv,
Kobity vze meni ne treba,
Bo ya vze vso perehotiv!

Pryspiv:
Kobita, kobita, kobita
Ne daye! Oh, suka!
Kobita, kobita, kobita
Ne daye!