Viddai moye serce

Kriz soten dumok, shcho blukaly, mov tini,
Chekala vona u bezhluzdyh nadiyah,
Dyvyvshys v doloni shukala ti liniyi,
Shcho zvodyat yih vdvoh, ta to lysh mif yiyi mrii.
A vin, nache toi korabel, bez zupynu
Poplyv po zyttyu i blahav tu yedynu:
"Probach, vidpusty. Ne trymai moye serce.
Nema vze kohannya. Zachyneni dverci."

Zrobymo bahato v zytti, ale yaki nahorody?
I yakyi nadali bude nash prohnoz pohody?
Chy bude doshch, chy bude zlyva, bude hrad,
Chy bude sonce, i bude v nas vse harazd?
Skazy, moya myla, chy bude bida,
My z toboyu, yak zavzdy, ya vohon, a ty – voda,
Nashi bili lebedi davno vze poletily,
Cya istoriya vze insha, zovsim ne ta.

Nashe dytynstvo davno ne povernuty,
Rizni ljudy my z toboyu, ale vse tak maye buty,
Ne zabuty, shcho kolys z toboyu bulo, pizno
Hovoryty, pizno shos robyty, rahuvaty myti.
Ya namaljuyu tobi zori na steli,
Ya namaljuyu tobi nashe zyttya na bilomu paperi,
Ya namaljuyu tobi zachyneni dveri,
Viddai moye serce, davno ty vze ne ta!

Viddai moye serce, blahayu ne treba
Trymat u kaidanah ioho bilya sebe.
Ty znai, shcho toho pochuttya vze ne bude,
Tomu shcho z toboi my davno rizni ljudy.
Meni vze nabrydlo zbyvaty kolina,
Blahayuchy v Boha za tebe yedynu,
Ne riz moyu dushu, blahayu, ne treba,
Ya prosto hotiv shche zletity do neba.

Navishcho meni litaty, nemov samotnii ptah,
Ya tebe kohav, ale tobi vse ne tak,
Zalysh mene, dosyt, meni ty dai spokii,
Zahybli doli, ponevolenyi, nemov syrota.
Zabuty ochi, cherez yaki rokamy poruch zyly,
Zabuty vse, shcho bulo, ta nemaye bilshe syly,
I vsi ci frazy, prozy, obrazy myli
Lyshylysya v mynulomu ta vidpaly kryla.

Chotiv pobachyty ya v tvoyih ochah smutok,
Ale ne bachu, tilky bachu ya "vse zabuty",
Vony kolys dyvylys i syayaly, yak nebesa,
Ale vze pohasly, nemov pochuttya.
I shcho robyty dali – nihto ne znaye,
Zalyshyty, zabuty kohannya ne obyrayut
I tilky Boh znaye chomu lyahaye snih
Na ozera tvoyih ochei, a ya ne zmih!

Viddai moye serce, blahayu ne treba
Trymat u kaidanah ioho bilya sebe.
Ty znai, shcho toho pochuttya vze ne bude,
Tomu shcho z toboi my davno rizni ljudy.
Ya znayu dlya tebe davno vze ne myla,
Vzletity b u nebo ta zlamani kryla,
Dusha vze bolyt vid nepravylnyh tercii,
Proshu vidpusty, ne trymai moye serce.