Transliteration
Menu
Pryspiv:
Iz zapljushchenymy ochyma stoyu na krayu prirvy,
Viter shtovhaye, vyrynayuchy z-za spyny.
Cilunky pryrody vdyhnu na povni hrudy,
Cei svit dlya mene, tilky ya vidsutnii.
U nomu, u ioho ochah, pryrodi, diyah,
Sebe shukatymu u prymarnyh mriyah.
Ne znaidu – stvoryu, pochnu spochatku,
U realnist peretvoryu svoyu kazku.
Serce v hrudyah b’yetsya, proklynaye svoyi syly,
Chomu stilky mih ya, a teper zahynuv?
Svit stoyit, krutyatsya lysh ioho osi,
Probachyv uze vsih ya, ale pam’yatayu vse shche i dosi.
Rul, doroha i slyzki kolesa...
Marno mchaty, vse odno blukaty budu des tam.
Spokiina muzyka ta dyki rytmy doli
Mene vedut i suprovodzuyut v dorozi.
Ya sam, odyn zavzdy buv i zalyshusya samotnim,
Zate nikoly ne budu vseredyni poroznim.
Mii podyh teplyi, holodna zbroya u kysheni,
Bozevilnyi pohlyad i odne pytannya "De ty?"
Prokynus vranci, mozlyvo zakohayus,
Potim posvarymos, roziidemos i ya tobi pryznayus.
Zabudem vse abo odruzymos nechaino,
Ale, shcho bude ne smii porivnyuvaty z vchorashnim...
Pryspiv
Dratuye vse, cei svit i ioho fanaty – dity,
Kudy divatys, yakshcho nema kudy sebe podity?
Divchynu zalyshu poky shche ne nabrydla,
Taki prosti usi, banalna krov u zylah.
"Shanovnyi prezydente, ya hochu vas ubyty,
Za vash rahunok usi bezdomni zmohly b normalno zyty."
Kilerska rushnycya nacilena v parlament,
Na pravdu cenzura, obhorodylys parkanom.
Parkan vysokyi iz koljuchoho shche i drotu,
Pid napruhoyu, napevne, tomu shovaty zbroyu,
Mabut, nam treba abo zabuty specialno
I navchytys zyty z toboyu socialno.
Durni divchatka a lya hlamurni suchky,
Hopota zinocha, yakshcho skazaty vluchno,
Dumayut, shcho harni i dlya nyh ya zaivyi,
Drochyty na vas ne budu, navit, koly ya p’yanyi!
Pryspiv (2)
