Mamyni doloni

Yak sidaye vechir na porozi haty
Zolotystym shovkom zori haptuvaty,
Ya vid zir tyh yasnyh nache u poloni
Zahovayu lychko v mamyni doloni.

V tyhii dyvo-lasci kazka rozkvitaye,
Znayu, shcho dytynstvo vichnym ne buvaye.
I ne vichne chudo v zolotim ozerci,
Lysh ljubov do mamy na ves vik u serci.

Des na neboshyli tyho zirka syaye,
A meni matusya shchastya vyshyvaye.
Niznist svoho sercya i ljubov, tryvohu
Stelyt zloto-shovkom misyachnu dorohu.

Rechytatyv:
Znayu, de b ne buv ya na stezynah doli,
Budut hrity dushu mamyni doloni,
I laskavyi vechir na porozi haty,
Syade poruch nenky – mene vyhlyadaty.