Pohlyad

Vidkryi meni vsesvit, zakryi meni ochi,
Zbudy, yak nastane tilky chas.
Cilui moyi ruky, shovai moye serce
Vid tyh, hto litaye vyshche nas.

Pryspiv:
Dykyi pohlyad v nadto stomlenyh ochah
Tak nikoly i ne boyavsya.
Ne svaryvsya, ne brehav i ne movchav,
Zminyuvav, ta ne minyavsya.

Probach, vse zabudu, lyshy pislya sebe slid,
Zitry vse, shcho sterty ya ne zmih.
Krychy, htos pochuye, terpy, navit yak bolyt
Tvoya hvylya, shcho zbyvaye z nih.

Pryspiv (3)

Ne minyavsya...