Moya melanholiya

Tyhyi pryzvuk dzaz-hitary u marshrutci do metro
U dushi shchos dostyhaye, pronykaye u nutro
Yak ze vazko ity tudy, de tebe vze ne chekayut
I shche vazche vse z pryity, hoch tebe vze ne spryimayut

Znov zdayetsya zaljuhidnym poperednye vse zyttya
Zhaduyutsya prynahidno pryvody dlya kayattya
Tak bezradisno navkolo, svit holodnyi ta sumnyi
Ya prodovzu bih po kolu z perspektyvoyu truny

Pryspiv:
Moya melanholiya (2)
Moya terytoriya
De znov melanholiya

Dyhaty vse vazche i vazche, zashmorh htos tak zatyahnuv
V shyroko vidkrytu pashchu beznadiyi zazyrnu
Znov ne mozu osyahnuty vichnist u svoyih dumkah
Spynu vazko rozihnuty, koly tyho yide dah

Ya ne imu nikomu viry, moye serce – dykobraz
Chocha viryu, shcho znevira – ne vid Boha chy dobra
Sumnivayus, shcho ya avtor povisti svoho zyttya
Shchoby ne pryneslo zavtra – ce ne bude zabuttya

Pryspiv