Shablya

Dnyamy yasnymy, rankamy sirymy
Yihav kozak iz mista do vyriyu
Yihav polyamy, horamy, selamy
Byvsya zi zlymy, pyv iz veselymy

iomu divchata vsmihalysya sonyachno
Nebo zirkamy svitylosya ponochi
Pohlyad ioho buv chystym i hriznym
Kin ioho buv micnym i zaliznym

Pryspiv:
Shablya – ce zbroya, shablya – ce pravda!
Shablya kozacka – ce syla i vlada!
Serce – kohanii, Bohu – dusha!
Ta koly treba, skazemo "sha"!

Vylysya stepom hmary hvylyasti
Volya i viter – take vono shchastya
Vin nablyzavsya – tremtily korony
I rozkryvalys sercya yak butony

A koly bachyv lyho vin ljute
I rozumiv – ce ostannya vze krapka
Hirshe ne moze, hirshe ne bude
V ioho ruci z’yavlyalasya shablya

Pryspiv (3)

Ta koly treba, skazemo "sha"!