Zaiva dumka

idy, ne zalyshai svoyih slidiv,
Ne obertaisya, ne prosy probachennya,
Ya ne bazayu tvoyih sliv, tvoho pohlyadu,
Ty znovu niznyi, ta dosyt pizno.
Znov, znaidesh ty bezlich pomylok,
Hadayesh, roblju vse ne tak,
Zhadai sebe na momu misci,
Smishno, tobi znov smishno,
Ty zabuv vze yak ce –
Shukaty shlyah svii.

Pryspiv:
Tebe ne spytayu, vizmu use, shcho zabazayu
Tvoya dumka zaiva
Mene obyrayesh, ale zavzdy zalyshayesh,
Ta tvoya dumka zaiva.

Ty vmiyesh davaty interv’yu,
I vze ochyma ne shukayesh,
Chocha b kohos, hto tebe znaye,
Virysh, meni vse rivno, i ne tebe ya obrala,
Choch ty vidomyi z zurnaliv.
Yak vse ce mynaye, rozkazy,
Bo ya ne znayu, ya ne znayu, a inshoho ne zapytayu.
Prosto, meni vidkryisya
I ya nikomu nislova ne rozpovim iz rozmovy.

Znayesh, shche ne pizno,
V mene ye misce i ya budu tam
Chuyu, tobi znov smishno,
Ta ty ne libshyi, ce znayesh sam.
Chekai, i ty pobachysh,
Shcho ce ne prosto bezhluzda hra,
Mene ty vze ne zmusysh,
i ne peredbachysh, ya ne taka.