Daidzest

Tvii svit shyrshe lizka,
Ne nabahato, zvisno, i ce pomitno.
Nabrydlo prykydatys,
Ya, prosto, hochu spaty i meni ohydno.

Vsi obrazy zalyshy do zavtra,
Prosto tyho spy, i ne staraisya tak,
Bo ya ne bachu v temryavi...
Prosto messedz napyshy,
Shcho hochesh tam nahovory.
Ya ne spryimu ioho,
Bo ce vsoho lysh litery.

Pryspiv:
Daidzest svoyih vymoh
Vidkryyesh komus, hto mensh neprystupnyi.
Bilshist svoyih dumok mozesh zabuty, bo ya nepidkupna
Ce ya, ya, prosto, sama,
I ne shukayu v tobi ya vze nikoho.
Vsi tvoyi slova uze ne varti navit moho odnoho...

Vidkryi shyrshe vikna,
Ya rozchynyus v povitri i vymknu svitlo.
Nastilky vse nabrydlo,
Lyahai, vze dosyt pizno, ya vtechu bezslidno.

Ce vse, i bilshche ne dzvony,
Zabud vsi moyi nomery, viddai nazad kljuchi,
Ne nadsylai meni lysty.
Prosto messedz napyshy,
Shcho hochesh tam nahovory.
Ya ne spryimu ioho,
Bo ce vsoho lysh litery.

Ya, prosto, v tvoyemu spysku
i moyemu imeni, tam zovsim tisno.