Ya spokiinyi

Ya spokiinyi, i tobi ne vdastsya vyvesty mene z rivnovahy,
Tvoyi slova i vchynky ne varti moyeyi uvahy.
Ya spokiinyi, i vsi zovnishni rozklady i problemy,
Ne pronyknut kriz moyi vnutrishni tereny!
Ya spokiinyi, pro mene, mozesh i dali napryahatys,
Ta tobi navryadche, vdastsya blyzche do mene distatys.
Popry vsi tvoyi spokusy, provokaciyi i pidstavy,
Ya lyshayus spokiinym, yakym by ty ne buv lukavym.
Ya spokiinyi, vseredyni i nazovni, – vsyudy,
Mene ne vyvedut z sebe ni obstavyny ni ljudy.
Chai ce bude obicyankoyu, a ne pustymy slovamy,
Chai ya budu ity do coho, dnyamy chy misyacyamy.
Ya spokiinyi z pryvodu coho, i z pryvodu vsoho,
Ya ne napryahayus, bo ya viryu u Boha!
Ya spokiinyi, bo znayu, vse bude tak, yak maye buty,
I popry vse, ya postarayus cyu istynu ne zabuty.

Pryspiv:
Ya spokiinyi.
Ya spokiinyi popry vse shcho vidbuvayetsya navkolo.
Ya spokiinyi.
Ya spokiinyi popry vse shcho vidbuvayetsya navkolo.
Ya spokiinyi.
Ya spokiinyi popry vse shcho vidbuvayetsya navkolo.
Ya spokiinyi.

Ya spokiinyi, bo usvidomljuyu, shcho vse vidnosno,
I te, shcho meni mozlyvo vydayetsya zovsim ne znosnym,
Dlya kohos inshoho, zvychainyi plyn, zvychainyh rechei,
Ya mozu chymos pereimatys, ale dlya inshyh ljudei,
Moyi tryvohy i neharazdy, vyhlyadayut ne suttyevymy,
Vony b miscyamy zi mnoyu pominyalys myttyevo.
Ya Boha ne spokushayu, i na zyttya ne narikayu,
Bo vse mohlo buty i hirshe, i ya ce ne zabuvayu,
Ya spokiinyi, i ty mene ne spokushai, syl ne vytrachai,
Spilkuisya z takymy yak ty, mene ne zaimai!
U mene kupa sprav svoyih i ya vyrishuyu yih,
Tomu, bud laska, ne zmushui, mene braty na dushu hrih:
Pohane dumaty, zle tvoryty i hovoryty nepotribne,
Ruinuvaty svoyu dushu, i stavaty duhovno bidnym.
Ya spokiinyi, i ne radzu tobi cei fakt minyaty,
Ya spokiinyi popry vse shcho ty mozesh zrobyty chy skazaty!

Pryspiv

Ya spokiinyi, bo vse shcho treba dlya shchastya, u mene vze ye,
U mene ye naibilshyi darunok, ce zyttya moye!
U mene ye mii Boh, mii talant, moya sim’ya,
Moya domivka, moyi druzi, ljubov moya!
I koly mene zapevnyayut, shcho ya mushu kudys ity,
Shcho ya povynen yakoyis nezrozumiloyi distatys mety.
Ya spokiinyi, bo sam vyrishuyu, kudy pryamuvaty,
Yakyh cilei dosyahaty, kotryh ljudei unykaty.
Ya spokiinyi, bo navit yakshcho meni vpasty dovedetsya,
Ya znayu, zoden z moyih druziv, vid mene ne vidvernetsya.
Podast ruku dopomohy, i vidchynyt dlya mene novi dveri,
Po-moyemu ce i ye spravznoyi druzby kryterii.
Ya spokiinyi, bo cya yakist prytamanna osobam vydatnym,
Mudrym, usvidomlenym i stovidsotkiv ne durnym!
Ya spokiinyi, bo ni zavtra ni vchora – dlya mene nema,
Sohodnishnii den – yedyne chym zainyata moya dusha i holova!

Pryspiv