Spishy zyty

Vony kazut: ne spishy zyty,
A shcho todi po-tvoyemu ya zi svoyim zyttyam mayu robyty?
Na vse zabyty, ruky opustyty,
Vsi spravy vidklasty, kompaniyu nevdaham sklasty?
Chohos ochikuvaty, na kohos chekaty,
Spodivatys shcho komus za mene vdastsya vse vladnaty...
Ty proponuyesh meni rozslabytys i ne spishyty,
Moze ty hochesh shchob ya zavtykav zyttya prozyty?
Vony kazut: ne spishy zyty,
Davai hlyanem yaki peredi mnoyu perspektyvy ce moze vidkryty,
Z odnoho boku, mozna sebe ne napryahaty
I mozok skladnymy zyttyevymy rozkladamy ne hraty
Ta z boku inshoho mozna vse nachysto provtykaty:
Ne vstyhnuty, propustyty, proihnoruvaty...
Ya shvydshe zasmuchus vid druhoho niz vid pershoho budu radity,
Same tomu ya pospishayu zyty!

Pryspiv:
Vony kazut: ne spishy zyty!
A ya vvazayu, shcho poljubomu treba spishyty
Ne boyatys cherez ce kohos nasmishyty,
Dobre smiyetsya toi hto zmih hidno zyttya prozyty!
Vony kazut: ne spishy zyty!
A ya tobi kazu, shcho poljubomu treba spishyty
Ne boyatys cherez ce kohos nasmishyty,
Dobre smiyetsya toi hto zmih hidno zyttya prozyty!

Vony kazut: pospishysh – ljudei nasmishysh,
Nehai tak i bude, hai z mene smiyutsya ljudy,
Krashche yih smishyty, prodovzuvaty yihnye zyttya,
Niz prohanyatys i oderzuvaty yihnye spivchuttya.
Ya dumayu krashche buty klounom i vsih smishyty,
Niz nevdahoyu buty yakoho vsi zvykly zality.
Ya budu z posmishkoyu pospishaty i bahato vstyhaty,
A ne povilno i neveselo nichoho ne dosyahaty.
Za misyac pomerly p’yatero ljudei, yakyh ya znav,
Vpevnennyi zoden z nyh ne vstyh zrobyty vse shcho planuvav,
I pislya coho ty meni ne spishyty zyty proponuyesh?
Ty ce napevno ne seriozno, ty mabut z mene kepkuyesh,
Abo prosto znushchayeshsya, chy moze navit spokushayesh,
Tomu shcho pravdy ya v tvoyii poradi ne pomichayu,
Vidtak tobi ne vlastsya mene z istynnoho shlyahu zbyty,
Tobi mene ne nazdohnaty bo ya pospishayu zyty!

Pryspiv

Vony mozut kazaty shcho zavhodno, ya vse odno vse filtruyu,
Vse shcho zi mnoyu vidbuvayetsya ya zavzdy analizuyu,
Roblju dlya sebe vysnovky i os do choho ya pryishov,
Yakyi sekret rozhadav, yaku vidhadku znaishov.
Ya pospishayu, ta ya sebe ne zahanyayu,
U vidpochynku i zadovolenni ya sobi ne vidmovlyayu.
Ya pospishayu, ta vse shcho vidbuvayetsya, ya spokiino spryimayu,
Tomu koly zupynku treba zrobyty – ya ce vidchuvayu.
Koly novu vershynu pidkoryayu, ya zupynyayus,
Shchob pobachyty vse prekrasne navkolo ya ozyrayus,
Koly cherhovu metu ya vdalo dosyahayu,
Ya zupynyayus i podyaku Vsevyshnomu skladayu.
Ya pospishayu zyty dlya toho shchob vstyhnuty ce zrobyty,
Shchob yakomoha bilshe vidchuty i perezyty,
Dlya toho shchob Bohu bulo cikavo za mnoyu sposterihaty
I na mene hlyadity, Ya povynen pospishaty zyty!

Pryspiv

Vony kazut: ne spishy zyty!
A ya tobi kazu, shcho poljubomu treba spishyty
Ne boyatys cherez ce kohos nasmishyty,
Dobre smiyetsya toi hto zmih hidno zyttya prozyty!