Ya bachu son

Ya bachu son, v yakomu ya cherez dekilka rokiv,
Ya takyi samyi yak buv i ne zminyvsya ni trohy:
Ya i nadali pyshu i chytayu teksty horoshi,
I za nyh ya zaroblyayu vze velyki hroshi...
Ya prodovzuyu u vilnyi chas basketbol hraty,
M’yach za m’yachem u koshyk supernyka zakydaty,
I druzi, navkolo mene vsi ti sami,
Chto buly ti i polyshalysya, velyki i mali.
U mene vsi stari zvychky: ya ne kuryu cyharky,
Ne p’yu bahato, hiba shcho pid chas yakoyis p’yanky...
Ta zamist odyahu, shcho zvyk ya na bazari kuplyaty,
Na meni vysyat yakis dorohi, firmovi shmaty;
Zamist marshrutky, yaka zazvychai mene kataye,
Do mene, realno modna tachka pid’yizdzaye,
Nu nicho sobi, ce z "Bentley", iolky-palky,
Vin ze dorohyi, yak holyera, i koshtuye shaleni babky...
Ya sidayu v cyu tachku (vyyavlyayetsya vona moya),
V nii temnoshkira sydyt krasunya, vhadaite chyya?
I my tusuyem u yakyis nichnyi klub vidpochyvaty,
Kazut vin naiserioznishyi, i tam vesele zaraz svyato...
Pryyizdzayem, – ioi!, – ya vze nichomu ne dyvuyusya –
Cei klub takoz mii, tam kupa druziv tusuyetsya...
Koroche ya zyvu, tvoryu, cvitu i procvitayu,
RAP chytayu, prikaluyus, hroshi zaroblyayu...

Pryspiv:
Ya chasto bachu son, odyn i toi samyi
V yakomu ya zdiisnyv, bahato mrii
Mriyi i cili moyi, dovpodoby meni,
Tomu ya dosyahayu yih ne tilky uvi sni.

Maksymalno pohudily,
Minimalno pospaly, dali pohnaly,
"Na Chati Records" – ce mii leibl, vy sho ne znaly?!
Tam nam demo-zapys pacana yakohos pokazaly,
Posluhaly – spodobalos, kontrakt pidpysaly,
Domovylys pro ziomku klipiv i pro zapys albomu,
Daly pacanchiku hroshei, potusuvaly dodomu...
A doma... ioi! (na vdyh) Yaka v mene hata:
Kolony marmurovi, velyki kimnaty.
Z odnoho boku Chorne more, z druhoho Karpatski hory,
Nu ne hata, iolky-palky, a yakyis kurort.
Vidpochyly po chut-chut, v baseini pokupalys,
Basein takyi, shcho Shacki ozera pohovalys.
Shashlyky posmazyly, pohamaly, vyna popyly,
Na hru nashoyi basketbolnoyi komandy porulyly.
Chuyetsya svyst orbitra, – i hru pochaly:
Nashi shvydko tryulnikiv supernykam vsim nakydaly,
Slemy polupyly, zahyst supernykiv porvaly,
Vzdryuchyly v 20 ochok, i v dush potusuvaly.
Potim yidem na koncert, – ya sohodni vystupayu,
Hulyanka bude, mama ne zurysya! – obicyayu!
Vse same tak i vidbuvalosya: kobity pyshchaly,
Ruky do sceny tyahly, i odyah z sebe zryvaly...
Ya vystupav i usvidomljuvav, shcho ljublju zyttya,
I meni do vpodoby vse, chym zaimayus ya.

Pryspiv

Mahnitofon pochav hraty, ya prokynuvsya, pora vstavaty,
Soma hodyna – ranok, treba mutyty snidanok.
Ya pishov pomyvsya, potim snidaty siv,
Rozmirkovuvav shchodo svoyih nichnyh sniv:
Meni ne bulo stromno cherez te, shcho to buv tilky son, –
Bo znayu: skoro v mene bude ne odyn milion,
Velyka yahta, pryvatnyi litak, trohpoverhova hata,
Cyvilnyi hamer zovtoho koloru, hroshei bahato.
Ya pryidu do slavy i vyznannya, vidomym stanu,
Vid ljudei budu otrymuvaty podyaku i poshanu,
Hroshovi perekazy, z podarunkamy banderoli...
Ya vpevnenyi, shcho naikrashche zmozu zihraty cyu rol!

Pryspiv (2)