Transliteration
Menu
Koly ya cyu pisnyu vpershe napysav, ya bahato tam hnav,
Pererahovuvav vsi nedoliky travy i yiyi popuskav.
Ale potim podumav: "Yakoho myloho? Kozen i tak dlya sebe,
Vse vyrishuye sam, iomu moyih porad ne treba!"
Tomu zminyv troshky koncepciyu, i postarayus ne hnaty,
Prosto hochu odnu zyttyevu istoriyu vsim rozkazaty.
Tomu vmoshchuites zruchnishe, i sluhaite mene, yak mamu,
Ale pered tym zvernit uvahu na nashu socialnu reklamu.
Pryspiv:
Ne treba malyata, travu hapaty,
Trava – ce byeka, yiyi ne mozna v rotyk ne braty!
Ne treba malyata, travu hapaty,
Trava – ce byeka, yiyi ne mozna v rotyk ne braty!
Tak os taka istoriya: buv sobi odyn pacanchik,
Prikolnyi buv pacanchik, sluhav normalnyi muzonchik,
Spochatku vchyvsya v shkoli, yak usi normalni dity,
Yunackoyi enerhiyi ne bulo de podity.
Ne znayu yak tam tochno vse pochalos, ale napevno tak:
Zaproponuvaly iomu hapanuty trohy, nu a vin durak,
Nye shchob vidmovytys, – vzyav sobi i pokuryv,
Ta pislya coho pershoho razu vin na vse ce ne zabyv.
I pochalosya-poyihalo, spochatku maryhuana,
A potim, koly vona vstavlyala vze pohano,
Pochav vzyvaty shos sylnishe, ya navit ne znayu, sho same,
Ta pislya coho ioho zyttya stalo zovsim hivnyane.
Poky bula robota – buly hroshi, bulo za sho kuplyaty,
A koly zvidusil povyhanyaly, pochav zahanyaty,
Spochatku vlasni rechi, potim rechi, yaki vkrav
A na novu robotu ioho zvychaino vze nihto ne brav.
Potim vse bulo tak: myenty z kradenym kalkulyatorom hapanuly,
Sud buv nevelykyi, umovnyi termin tulnuly...
I vrodi-by use zamyaly, i dali mozna tusuvatys,
Ta iomu vystachylo rozumu, myentam z travoyu popastys
300 baksiv shchob vidkupytys nebulo, ioho znovu povyazaly,
Tak, yak vin buv na "umovnomu" – to 6 rokiv daly!
V tyurmu, nahren v inshe misto, ioho vtulyly za hraty,
I ya ne mozu iomu teper navit sranyi lyst peredaty!
Os taka sumna istoriya, hlopchyky i divchata,
Tomu podumaite dobre, chy Vam treba hapaty!
Pryspiv
Nu sho Vam she skazaty?! Moyi ljubyteli hapaty,
Bahato z tyh, koho ljublju ya cym pytannyam napryahaty,
Kazut, sho trava – to tak, to dlya nyh prosto zabavky,
Na seriozne shchos, vony nikoly ne pereidut z travky...
Tak ot miz-inshym, vsi nariki, shcho pochynaly,
Z travy svii narkomanskyi shlyah, – spochatku tak kazaly.
Shcho bulo z nymy dali, ya ne budu rozkazuvaty,
Dumayu usi prekrasno ce znayut, i ne treba nahaduvaty.
Mozlyvo cym slovam ne vdastsya perekonlyvo zvuchaty,
Koly vid coho ty daleko, ce tyazko spryimaty,
Ale boron-Boze, tobi, na sobi ce vidchuvaty,
Slava-Bohu, ya coho ne znayu, i ne hochu znaty.
Bo meni vystachaye, tyh ljudei, yakyh ya mayu,
Ya yih tak ljublju, a vony himnom cym strazdayut,
I ne pomichayut, yak povilno vmyrayut,
I ljublyachyh ljudei navkolo, cym takoz vbyvayut.
Pryspiv
