Meni dlya shchastya

My vsi zyvem v materialnomu sviti. Kazaty, shcho komus absoljutno ne potribni hroshi, bulo b ne zovsim chesno. Ta v pohoni za materialnymy cinnostyamy i blahamy ne varto zabuvaty pro te prekrasne, shcho nas otochuye, te, shcho daruye radist i robyt nas shchaslyvymy.

Meni dlya shchastya ne potribno nedosyaznoyi mety,
Nezdiisnennoyi mriyi, ya shchaslyvyi doty, poky mozu ity.
Ya ne budu, kohos abo chohos chekaty i shukaty,
Shchob lyshe todi sebe shchaslyvym vidchuvaty.
Ya pacan z velykymy ambiciyamy, ale shchastya dosyahayu,
Koly kozen novyi den plidno i veselo prozyvayu,
A dlya coho ne musovo, shchorazu maty kupu hroshei,
Chasom dlya shchastya vystachaye, shchob pohoda bula horosha.
Ya pidu basketbol pohrayu, v koshyk pozakydayu,
Komus postavlju paru blokiv i slemy pozabyvayu,
Navit pryimaty pislya coho dush – ce vze velyke shchastya,
Osoblyvo yak v hrafik haryachoyi vody vtysnutys vdastsya.
Potim mozna po tyeliku, yakus komediyu povtykaty,
Zyttya sobi prodovzyty z veseloyi fihni porzaty.
Zakosyty pid mudroho chuvaka i knyzku pochytaty,
Prozrity vid toho, yak v sviti vsoho cikavoho bahato.

Pryspiv:
Meni dlya shchastya ne treba bahato,
Bazayu vsim prozyvaty kozen den yak svyato. (ves kuplet – 4)

Kobita ne krempuisya, dai pocomayu shchoky,
Potim pidem v kimnatu – tam pobavymos trohy.
Ty mene ne lyakaisya, yakshcho ne prosysh – ya ne kusayus,
Lezysh sobi, tyhenko stohnesh i rozslablyayeshsya...
Potim z’yimo fruktovoho salatu,
Abo shche yakoyis fihni smachnoyi, de vitaminiv bahato.
Vidnovymo syly, haida hratysya znovu,
Spilkuvatys movoyu tila, zodnoho zaivoho slova.
Potim mozna pity do druziv, yaki zaivoho ne spytayut,
Yaki v bidi nikoly ne kynut, i mozok ne hrayut.
Poprikaluyemsya razom z nymy, vyna pop’yemo,
Pohovorym pro vichni istyny i lokalni problemy.
Muzonchik vrubym na vsyu, velykyh bisyukiv pohonym,
Vidpochynem vid uoho, zyttyevoho honu,
Budem v nosi maty vse pohane shcho moze statys,
Budem tym, shcho mayem tishytys i nasolodzuvatys.

Pryspiv

Vizmu bratyka Stepanchyka, zamutym malchishnik,
Pidem v park kultury.
Dlya noho atrakciony, dlya mene shury-mury,
Z kobitamy-chiksamy-shmiksamy-biksamy,
Vovka i Stopka budut tak hudity, shcho malo miscya.
Nayimos morozyva, popkornu, solodkoyi vaty,
Na mashynkah budem katatys ne odyn raz, a bahato...
Dovho tam ne zatrymuyemsya, i valym dodomu,
Zbyrayem sim’yu, idem na piknik v lis bilya domu.
Firmovyi shashlyk tato hotuye, vsoho za kilka hvylyn,
I my vze hamayem ioho, nasha velyka rodyna.
Nasolodzuyemsya zyttyam, zdorov’yam, pryrodoyu,
Spilkuvannyam odyn z odnym, horoshoyu pohodoyu...
Nayavnist takyh prostyh rechei robyt mene shchaslyvym.
I dlya vsoho coho ne treba shchob stalos yakes dyvo.
Zyvi i zdorovi ridni, druzi, kobita vrodlyva...
Vse reshta v comu sviti i tak dostatno krasyve!..

Pryspiv