Vse bude faino

Chasom tak buvaye, shcho ty realno vyhribayesh,
Za shcho vhopytys ne znayesh, tupo svii chas vytrachayesh,
Kilka sprav na den mayesh, yaki zalahodyty treba,
Bo vid coho zalezyt tvoye misce pid sonyachnym nebom.
Kilka okremyh kerunkiv, vektory u rizni boky,
Chasom, za zodnym z nyh ty ne vstyhayesh nitrohy.
Z cym nebahato moroky, prosto treba zibratys,
Ale, yak zavshe tobi v napryah, i ty prodovzuyesh linuvatys.
Dumayesh: "Ot holyera, zyttya take nespravedlyve,
Chomu ce stalos zi mnoyu?.. Yak take vzahali mozlyvo?.."
Inshi dumky, yaki pozytyvnyh rezultativ ne prynosyat,
A navpaky, lysh dali tebe vid tvoyeyi mety vidnosyat.
I zamist toho, shchob popustytys – vsih i vse matyukayesh,
Zamist toho, shchob rozslabytys – sebe i vse napryahayesh.
Shchorazu zabuvayesh, shcho ne varto nadto pereimatys,
Vse stanetsya tak, yak vono maye statys!

Pryspiv:
Vse bude faino, inakshe ne moze buty,
Zapam’yatai ce, i postaraisya ne zabuty!

Mama ves-chas povtoryuye:
"Vse, shcho robytsya – robytsya na krashche!"
Znayu, poviryty v cyu istynu u sto raziv vazche,
Koly u tebe vse hrenovo, i zdayetsya znovu i znovu,
Shcho vsi tvoyi nepryyemnosti – nevypadkovi.
Kazut, koly zdayetsya – treba hrestytys,
Chotky perebyraty, mantry chytaty, abo prosto molytys,
Tvoye virospovidannya tut zodnoho znachennya ne maye,
Treba robyty shchos take, shcho tebe po-dobromu popuskaye,
Zaspokoyuye, vrivnovazuye i trymaye,
Vid hybnyh, peredchasnyh vysnovkiv utrymuye i oberihaye.
I v comu ves prikol – viryty v krashche, koly vse pohano,
U naiskladnishii sytuaciyi pam’yataty slova mamy,
Koly u serci znannya toho, shcho vse bude tak, yak maye buty,
Na nehatyvne mozna zabyty, pro nepryyemne zabuty.
Poklastys na Vyshchu Sylu i samomu ne zdavatys,
Robyty vse pravylno i ni v chomu ne sumnivatys!

Pryspiv

Vse bude faino, bo inakshe ne moze buty,
Zhory vse vydno krashche, hoch Bozyh namiriv zbahnuty,
Nam ne vdastsya nikoly, tam na hori svoyi prikoly,
A v nas tut svii teatr, i v nas aktoriv – svoyi roli.
Yakshcho hraty za Stanislavskym, treba viryty v nastupne:
Pryrodno buty dobrym, nepryrodno – buty pidstupnym.
U tebe ye bezsmertna dusha, a znachyt ty chastynka Boha,
I pid ioho pylnym pohlyadom, prohodysh svoyu dorohu.
Tomu, koly shchos ne vyhodyt, koly shchos ne vdayetsya,
Ce znachyt, toi hto zverhu vpevnenyi, a ne iomu zdayetsya,
Shcho tak bude krashche i dlya tebe i dlya vsoho svitu,
Ty musysh viryty v ce, yak viryat batkam malenki dity.
Bo ty ye Boza dytyna, i vse horoshe ye dlya tebe mozlyvym,
Ty zasluhovuyesh na vse naikrashche, i ce ye duze vazlyvo.
Nemaye znachennya skilky tobi dovedetsya pryklasty zusyl,
Z Bozoyu pomichchyu ty dosyahnesh bud-yaku svoyu cil!

Pryspiv