Haiky z Yamaiky

Tobi buv potriben, zdavalos, shcho niby
Tak chym vidriznyayetsya lizko vid dyby?
Lihtar kolorovyi, pryyemni rozmovy
A dali – ne vazko, suzet vze ne novyi
Kislot kilovaty i vuha iz vaty
Ramantiki shtota u vas malavata
A ty ne vidhodysh, ty z riznymy brodysh
Dodomu pryvodysh, laskavo rozvodysh
V meni tilky rehhi zalyshylo tegy
U radoshchiv v mori nadiyi prozori
Tikayuchy tynom ya paca nadybav
Znaiomu mashynu, a v nii – hmary dymu
Ni soncya, ni plyaziv, u shemi blindaziv
Yak vy zyvete, nu hto z vas rozkaze?
Kluby-truby, pidvaly-travaly
Yak vse ce distalo, povitrya zamalo

Pryspiv: (2)
Mih by ne znaity ta znav de shukav
A ty z’yizdzala z temy, movlyav, my taki usi
Mozlyvo ya, mozlyvo ya na Yamaiku b tebe zabrav
Lave ne vystachalo nam na taksi

Z toboyu ya hasav, navysav, a vohon zhasav
Poryad vsi ne ti, navmannya my u temnoti
Kovtok z nalyvaiky, kvytok do Yamaiky
To buv tilky son, a miz namy vze haiky
Trapy vidvodyat, piloty pidhodyat
Vstavai, chipidros, vze trolyeibusy hodyat
Ne vidkryvayu ochi, vidchuvayu shcho tebe nema
I hore v vitryni morya, vse bulo poryad
Dyakuyu-siba za kysle, za pyvo
Za te shcho ne bulo-bulo, za to shto ne bylo da bylo
Tikayuchy tynom ya paca nadybav
Znaiomu mashynu, a v nii – hmary dymu
De sonce, de plyazi, de shemy blindaziv?
Yak vy zyvete, nu hto z vas rozkaze?
Kluby-truby, pidvaly-travaly
Yak vse ce distalo, povitrya zamalo

Pryspiv (2)

De moye lave, de moye lave?
De moye lave, de moye lave?
De moye lave, de moye lave?
Ou, de moye lave, de moye lave?
De moye lave, de moye lave?
De moye lave, de moye lave?
De moye lave, de moye lave?
Ou, de moye lave?

Pryspiv

Mih by ne znaity ya, ta znav de shukav
A ty z’yizdzala z temy, movlyav, my taki usi
Mozlyvo ya, mozlyvo ty, mozlyvo ya, mozlyvo ty
Lave ne vystachalo nam na taksi