Z dalya vid gvaru

Z dalya vid gvaru (homonu) mista i bariv,
Het za rugatkov ye shynk "Pid Kratkov".
Shynkar ne frayir, na kredyt daye,
Chy hto zaplatyt, abu tyz ni.
Muzyka cyuhra (hraye) faini shtayery,
Valchyky klyavi, taki zy strah.
Tam u nedilju tanchat frayery
I faini panny ivanyat (umovlyayut) vsi:
Chy panni valsa hochesi? To yazda, krutymosi!
Za valchyk dam zytye svoye, to ne kaz, panno, mi nye
Koly za parov para mchyt, to inu vochy my slipyt.
Furda (nichoho ne varti) fokstroty i tang pivobroty,
Bu vals tilku bavyt mene.
Spusty trohy z tonu, nabery fasonu
I hulyai krutytysi.
Aryshtukraciya (arystokratiya) zavzdy si zbyra,
Funya struhaye (honoruyetsya), nosa zadyra.
Hasaye Tonku z svoiov Karolkov,
Ye Manka Slipku i yi’ pitolku
(znevazlyve oznachennya kavalera).
Tu pryishly z parku dva fayermany (pozeznyky),
Valyentii Cyumai? ale de vin?
V tyhim kutochku u kinci zali
Tysne do sebe ovoch zakazanyi (zaboronenyi)
I tak balaka v ushko yii:
"Sho by s hotila, anhele mii?
Ya tobi dav by zytye svoye
I syrvulatka (kovbasy) u mene ye".
"Ta brykai (idy het), frayir, vidvaly!" –
vidbryla skromno mu,
a pan Valyentii, tym slovom pidtyentyi (pidrizanyi)
yak si na nohy zirve?
zabrav maneli (rechi), skazav: "Anhele,
ne hochesh si hraty, to nye".