Ne puskai divcha hulyaty

Ne puskai divcha hulyaty,
Bo nadvori vesna kudlataya, strah!
Syni ochi bach yak kosyatsya,
V traven vidpustyty prosyatsya, ah!

V serce ranyt kvitka polum’ya,
Vik divochyi, mov stezynka mala.
Nich tak manyt nasolodoyu,
Vidpustit mene za vrodoyu, tak!

Pryspiv:
Traven znov shamanyt kvitamy,
Mamo, vsi vony rozditi, klyanus!
V chomu kvity narodylysya,
V tomu, mabut, odruzylys, ce bljuz!

Ya spidnychku mayu sytcevu,
Kriz spidnychku vse prosvichuye, bach!
Mamo, z ne podumai zaivoho,
Ya z harnenka i molodenka, probach!

Zyty hochu ya, matusenko,
Ditok hochu i tatusenka yim.
Shchob mii dzmelyk tu-turu-turu
Tilky mene, a ne to ioho z’yim.

Pryspiv (2)