Kriz vohon

Ya v ochi dyvljus tvoyi sumni,
V nyh ne pechal, ne hniv –
Znevira v te, shcho ljubov moya zyva.
Ty, ty obereznym buty htiv,
Boyavsya pochuttiv,
Meni z znesyla bulo yih pryhovat.
Chai nebesa ce chuyut znov,
Ya dovedu, shcho moze ljubov.

Pryspiv:
Ya zdolayu hostri terny i vohon,
Shchob buty tam, de vin, torkatys ust ioho.
Ya zdolayu, shcho b tam dali ne bulo,
Naperekir, nazlo vsim sumnivam ioho,
itymu bez nadiyi navit kriz vohon.

Ni, ya ne zlyakayus hroz i zlyv,
Ni pohovoriv zlyh,
Ani nochei bezkrayih muk i samoty.
Vse pereterplju, lyshe poklych,
Choch raz poklych, kolys –
Ya ne zrechus mety but zavzdy tam, de ty.
Chai nebesa pochuyut znov,
Ya dovedu, shcho moze ljubov.

Pryspiv (2)