Lystopad

Lystopad – pechalne dyvo, ce zurba derev.
Znovu osin u polon sercya bere.
Tak buvaye, opadaye lystya voseny,
Tak rankom opadayut nashi sny.

Tyho slozy opadayut, tyho ide ljubov.
Movchannya – vyrok bilshosti rozmov.
Opadayut nashi roky tyho v son-travu,
Ya sny kolyshni bachu nayavu.

Pryspiv:
Lystopad zahublenyh nadii,
Nestavshyhsya podii,
I nezdiisnennyh ta daremnyh moyih mrii.
Mii sad po oseni pustyi,
ioho davno pokynuv ty,
I zamita slipa pechal tvoyi slidy.

Ne pyshy lystiv proshchannya – ya proshchayu vse.
Nas dolya, nache lystya, roznese.
Ne kydai na viter slovo – ptahom poletyt
U neba biryuzovoho blakyt.

Pryspiv

Osin serce polonyla, ta ne nazavzdy,
Pro lystopad kolys zhadayesh ty.
Yak zurylysya dereva v rozstavannya chas,
Yak osin raptom rozluchyla nas.