Meni zdavalosya, yak liliyi zryvav,
Shcho tyh kvitok u nas nemalo.
Ya yih kohanii daruvav,
Ya yih kohanii daruvav,
Mene kohana ciluvala.
A bili kvity yunaky nesly v chovny,
A bili kvity rvaly vsyudy...
I vazko plakaly vony,
I vazko plakaly vony,
I vazko plakaly, mov ljudy.
I nas pokynuly vony,
I nas pokynuly vony,
Nemov ljubov, shcho vze ne bude.
Uze lita na bilyh konyah proplyvly,
Po bilyh kvitah het promchaly,
I kvity vze ne zacvily,
I kvity vze ne zacvily,
De nas kohani zustrichaly.
Oi hto z tak nizno yih lileyamy nazvav,
Nemov pryznavsya u kohanni?
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Shcho ljudyam tyh kvitok ne stane...
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Shcho ti kvitky dlya nas ostanni!
Oi hto z tak nizno yih lileyamy nazvav,
Nemov pryznavsya u kohanni?
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Shcho ljudyam tyh kvitok ne stane...
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Yakby z ya znav, koly zryvav,
Shcho ti kvitky dlya nas ostanni!