Horyt horobyna

Znovu v nochi bezsonni pryhadalos meni
Syaivo yahid chervonyh sered bilyh snihiv.
Toi vohon pry dolyni moye serce zihriv.
Znov horyt horobyna na vysokii hori.

Pryspiv:
Shche tam, v zametenii dolyni brynyt vidlunnya tvoyih sliv,
Chervoni hrona horobyny sered snihiv, sered snihiv.
Tvoyih ochei tumany syni, nemov rika bez berehiv,
Chervoni hrona horobyny sered snihiv, sered snihiv.

Roky idut za rokamy, vse mynulo, mov son,
Ta horyt nad snihamy horobyny vohon.
De hude hurtovyna v perehrestyah vitriv,
Znov horyt horobyna na vysokii hori.

Pryspiv (2)