Bachu davnii son, v nomu davnya ty
Manysh, klychesh, zvesh – ya ne mozu ity.
Tanesh vdalyni, tonesh uvi sni,
Choch by zblysk ochei zalyshy meni.
De tebe znaity, de tebe shukat?
Ya ne mozu ity zmushena chekat.
Ale v nashyh snah ya tebe znaidu.
Ty nasnys meni. Ya do tebe idu...
Pryspiv:
Ya idu, ya idu.
Ne naklych na nas bidu, zachekai mene, ya idu.
Ya idu, ya idu.
Ya u sni, chy nayavu, vse odno tebe znaidu.
Vse zyttya bulo, yak staryi vokzal,
Yak pustelna nich, yak banketnyi zal.
Pomiz druziv – sam, i bez druziv – sam.
I zyttya moye tyhyi balahan.
Vse bulo ne te, vse bulo ne tak,
Bez hanebnyh vtech, bez huchnyh atak.
Bachu davnii son, mriyu davnyu tu,
Manysh, klychesh, zvesh – i uze ya idu...
Pryspiv