Son

My musymo zustritysya teper,
Koly kohannya pahne navit v doshch,
A kolory zaplakanoyi kvitky
Nahadayut rozdmuhani vusta.
My musymo zustritysya, bolyt
I plache serce, mov cyhanska skrypka,
I ruky rvutsya obiimaty nebo,
A ty zyvesh na tim kinci zemli.

Pryspiv:
Ta znovu son, i znovu, znovu son:
Tvoyi vusta, i ruky, i slova.
A moze ty mene pryvorozyla?
My musymo zustritysya, chekai!

A moze ce zdayetsya, moze snytsya,
Smiyetsya v nich, i marevamy mre,
Bo ty taka krasyva, mov troyanda,
Mov kryshtalevi bisery rosy.
Holublyat spodivannya i nadiyi,
Zhorayut dni korotki, mov sirnyk.
Ne marno, ne realno, ne mozlyvo:
A moze osin traven prynese?

Pryspiv (2)