Pisnya persha

U vyr novyh idei ta novyh perevtilen,
Vid posmishky do vtomy kozen den nesu hirku pechal.
U comu sviti ya, yak zvir, ne zlyi, ale holodnyi,
Zalyshyv v tvomu serci lyshe strah i sumlinnya zal.

Ochamy p’yu doshchi,
V Hospodnih viknah temno.
U tili vidchuttya zyvi.
Bo ty vid nyh rvanesh,
V tobi muzniyut ti, napevno,
Vze stavlyat vsi,
Vsi krapky nad "i". (2)

Vsi kazut buty niznym,
Vsi kazut buty dobrym.
Vsi kazut buty shchedrym,
Praktychnym i holodnym.
Ce svit, ce son,
Ty z noho vryatuvavsya,
Ty vyshyny ne zlyakavsya,
Bo zrodu ne zdavavsya.

O, ne pytai chomu v meni taka turbota,
O, ne shukai, ty znayesh, ta, ale ne varto,
O, tilky znai, ya mayu vse ale neshchasnyi,
Bo ty odna kohayesh tak, nache bezporadnyi ya.

Zapal korotkochasnyi zakinchyv svoyu diyu,
Ya zradyv tobi, ljuba, ty z znayesh, ya ce vmiyu.
Za te, shcho my tilesni, za te, shcho my davno dohralys,
Za te, shcho v comu sviti nikomu u virnosti ne klyalys...