Zabud

Shcho hovoryla tobi,
Shcho prochytala v ochah,
Shcho zalyshylos koly
Miz namy niby zupynyvsya chas.
Nemovby tilky dlya dvoh
U serci dilenyi stuk...
Shchos pomiz namy bulo
Ta proshu ya odne tebe: "Zabud!"

Koly zakinchytsya doshch
My inshi stanemo znov
I ty ne zmozesh sobi skazaty
Ce bulo chy ne bulo...
Shchos pomiz sliv i dumok
U teplim dotyku ruk,
Koly vid neba za krok...
Ale skazu sama tobi: "Zabud!"

Davai ne znaidemo sliv –
Tak bude lehshe obom,
Shchob ne poviryty v te,
Bo vse i tak zdavatymetsya snom...
Ta tilky sercya moho
Chastyna lyshytsya tut.
Ty ne pomitysh coho,
Bo ya sama skazu tobi: "Zabud!"

Ale ya znayu kolys odna,
Sered doshchu chy bilya vikna
Budu chekaty, bo znayu –
Ce moya vyna...
Ya ne boyusya, shcho sercya stuk
Tobi rozkaze, shcho ya ne ishla –
Ya zalyshylas, bula ya tut i ne zabula,
Koly skazala tobi: "Zabud!"