Ivan Pidkova

Bulo kolys – v Ukrayini
Revily harmaty;
Bulo kolys – zaporozci
Vmily panuvaty.
Panuvaly, dobuvaly
I slavu, i volju;
Mynulosya – ostalysya
Mohyly na poli.
Vysokiyi ti mohyly,
De lyahlo spochyty
Kozackeye bile tilo,
V kytaiku povyte.
Vysokiyi ti mohyly, –
Chorniyut, yak hory,
Ta pro volju nyshkom v poli
Z vitramy hovoryat.
Svidok slavy didivshchyny
Z vitrom rozmovlyaye,
A vnuk kosu nese v rosu,
Za nymy spivaye.
Bulo kolys – v Ukrayini
Lyho tancyuvalo,
Zurba v shynku med-horilku
Postavcem kruzala,
Bulo kolys dobre zyty
Na tii Ukrayini...
A zhadaimo! moze, serce
Choch trohy spochyne.
Bulo kolys dobre zyty
Na tii Ukrayini...
A zhadaimo! moze, serce
Choch trohy spochyne.

Chorna hmara z-za Lymanu
Nebo, sonce kryye,
Synye more zviryukoyu
To stohne, to vyye,
Dnipra hyrlo zatopylo.
"A nute, hlop’yata,
Na baidaky! More hraye –
Chodim pohulyaty!"
Vylitaly zaporozci –
Lyman chovny vkryly.
"Hrai ze more!" – zaspivaly,
Zapinylys hvyli.
Kruhom hvyli, yak ti hory:
Ni zemli, ni neba.
Serce mliye, a kozakam
Toho tilko i treba.
Plyvut sobi ta i spivayut;
Rybalka litaye...
A poperedu otaman
Vede, kudy znaye.
Pohodzaye vzdovz baidaka,
Hasne ljulka v roti;
Pohlyadaye syudy-tudy –
De-de but roboti?
Zakrutyvshy chorni vusa,
Za uho chuprynu,
Pidnyav shapku – chovny staly.
"Nehai voroh hyne!
Ne v Synopu, otamany,
Panove-molodci,
A u Carhrad do sultana
Poyidemo v hosti!"
"Dobre, batku otamane!" –
Kruhom zarevilo.
"Spasybi vam!" –
Nadiv shapku.
Znovu zakypilo
Synye more; vzdovz baidaka
Znovu pohodzaye
Ta na hvylju pan otaman
Movchky pohlyadaye.

Bulo kolys – v Ukrayini
Revily harmaty;
Bulo kolys – zaporozci
Vmily panuvaty...