Proshchai ne vozvrashchaisya

Proshchai, proshchai, ne vozvrashchaisya

Vse, chto bilo to proshlo y bolshe necheho skazat
Proyznesty slova lehko, no kak yh smisl osoznat
Proyznesty yh tak lehko, sloznei poveryt v эto vse
Ona ushla, ne uderzal, y ne ostalos nycheho

Kak moh podumat ya, smotrya v tvoy hlaza
Chto ti uhodysh navsehda y ne verneshsya nykohda
Nu, da, banalen ya y vse moy slova
No эto tak na pervii vzhlyad, bez vsyakoho somnenyya

No pochemu ee obraz opyat predo mnoyu
Pochemu sebya ya vyzu tolko s nei odnoyu
Ta kotoraya yz proshloho navernyaka
V moem serdce odna y ne vernut ee nykak

Proshchai, proshchai, proshchai ne vozvrashchaisya

Uhody ne vozvrashchaisya s moei dorohy ubyraisya
Slov ne nado – ladno, эto vse tak skladno
Y rady boha bolshe ne zvony mne snova
Proshchai, bud schastlyva, no ne so mnoyu