Svitlyachok v dolonyah

Probach mene, prosty,
Za spaleni mosty,
Shcho tak mene i ne dochekalas ty.
Nichnyi samotnii sad
Zasypav lystopad,
Teper dorohy ne znaidu nazad.

A v pam’yati moyii,
Yak nevhamovnyi bil,
Blahalnyi i proshchalnyi pohlyad tvii.
U marevi bezson
Tak merehtyt vohon,
Mov svitlyachok v pitmi moyih dolon.

Pryspiv:
V moyemu vichnomu poloni,
Ty – svitlyachok v moyih dolonyah.
U vidchayu na dni
Vin ne pohasne, ni –
Ta na svitanku znykne vdalyni.

Strumok nichnyh dumok,
Chvylyny b’yut v vysok,
I des pid sklom stikayut, yak pisok.
A promin soncya vraz
Navik rozluchyt nas,
Mohutnii i bezzalisnyi, mov chas.

Pryspiv (2)

Probach mene, prosty,
Za spaleni mosty,
Shcho tak mene i ne dochekalas ty...