Vesnyanyi vyrii

To ne den zatmyvsya, to ne son prysnyvsya,
Ne miraz yavyvsya, ne zdalos meni –
Zuravel u nebi vid kljucha odbyvsya –
Povernuv u vyrii – navesni.

Povernuv u vyrii, krylmy rozhortaye
Zori dzvinkohori v temnyh nebesah.
Choch nihto ne bachyv, ale kozen znaye,
De prolih ioho proshchalnyi shlyah.

A za nym u tuzi bez upynu lynut
Vsi ioho balady, vsi ioho pisni –
Pro chervonu rutu, pro syniv, shcho hynut
Na viini ta v mamynomu sni.

I cvitut po nomu lozy nad vodoyu,
I cvite po nomu zyto na zemli,
Ta pohodsya, Pisne, – zal, koly vesnoyu
Vidlitayut v irii zuravli.