Ty pishla

Ne zabuvayu tvoyi ochi,
Pam’yatayu holos tvii,
Choch ne zabula palki nochi
Uhodysh ty, horlayu "Stii".
Ty idesh tudy, de sum i kryk,
Burhlyvyi nespokiinyi svit,
Tam bezlich pohlyadiv tvoyih
Styhne u bezodni lit.
Lyshe mryaka, temryava viishly v tvii dim
I ty ne dav prav doli,
Ty ne v zmozi dbaty,
Prodovzuyuchy hraty.
Ostannii raz, ostannii pohlyad,
Ne viryu ya v tvoyu ljubov,
Ya obertayus, stii!
Rozihrilasya vze krov.

Ty pishla i teper
Ty ne pobachysh mii sum,
A ty pishla nazavzdy
Vid svoyih strashnyh dum.
Ty pishla bez prohannya,
Ale mii bil zrozumii,
Zovsim ya ne chekav
Ocyh neshchadnyh podii.
Ty pishla, os i vse –
Ya ne potribnyi vze stav,
Koly dumav pro nas,
To coho ya chekav.
Ty pishla – proshchavai,
Ty pishla – ne zvazai,
Ty pishla, nu idy!
Ale mene ne zabyrai.

Pryspiv:
Vsi ci krapli doshchu,
Shcho ya bachu na skli
Meni nahaduyut pro tebe
Nemov ya v dyvnomu sni.
Ya ne splju ciyeyi nochi,
Ya dyvljus na lunu...
Ya zapytuyu "De?",
Ta ty pishla, ale chomu?
Ya ne znayu shcho bude,
Ya zabudu vse shcho ye,
Zaraz te shcho ya mayu,
Ce vze povnistyu tvoye,
Chuyu shchos v dalyni,
Shoze ce na tvii smih...
Ya nikoly ne dam,
Tym bilshe daty ne zmih.

Tvoya spyna, moye oblychchya
Ya bachu tebe, ty mene ni
Znykayesh ty z moyih ochei,
Ale ty pryidesh uvi sni.
Bula ty mriya, stala bil,
Chtos kaze z druziv "Zupynys!"
I tyhym holosom tvoyim
Meni proshepche "Ne zurys".
Zalyshus ya na samoti
V micnyh obiimah pustoty,
Slova hovorysh ti ne ty,
Odnakovi ya bachu sny.
Meni potribna ta odna,
Chekaty pryidetsya roky,
Zitru svoye zyttya v sobi
I ne tobi dayetsya "ty".

Ty pishla, os i vse –
Bez zupynok idy,
Ty zalyshyshsya znovu
U poloni samoty.
Ty pishla, yak zavzdy,
V zyttya rozbytoho skla,
Ya tebe ne trymav,
Ce tomu ty pishla.
Ty pishla, ty pishla,
Treba bulo – ty pishla,
Ale shchastya svoho
Ty nide ne znaishla,
Ty u sebe pishla,
Ale zyttya promaine,
Perehrestya shlyahiv
Podolala ne te.

Pryspiv

Pishla ty v nich, ya znovu sam
Ya ne bazav, ale os tak,
Vse vyishlo sumno, znovu bil,
Tvii pocilunok – ce ne znak.
Na samoti i znov ne ty kohayu,
Ya idu v nikudy,
Zav’yazani ruky, ne chuyu ya stuky,
Obiimy tvoyi, a potim rozluky.
Ty zalyshys lyshe na myt,
Lyubov v moyii dushi ne spyt,
Rechei ne bachu ya tvoyih,
Takyh obstavyn znov zbih.
Ty zrobyla svii hid,
Ty rozirvala ljubov,
I teper bilsh ne klych
I ne hukai mene znov.

Ty pishla, ya stoyu,
Bil u dolonyah moyih,
Ty pishla, ya ne splju –
Zar kohannya ne styh.
Ty pishla za nichym,
Povertaisya – ya shche tvii,
Ty potribna meni,
Lyuba, proshu ne stii.
Ty pishla graty rol
V diisnyi svit, v ridnyi dim
I podyvys maibutnye –
Znovu ty sered stin.
A ty pishla bez pytan,
Ne skazavshy proshchavai,
Ale ya, ya shche zdu,
Ty nazad povertai.

Pryspiv