Ty vze ne moya

Vse bulo niby tilky shcho – i ne maye,
Vse bulo mov chudovyi son, mov rai,
I ya prosyv, u koho sam ne znayu,
Tilky ne znykai, tilky ne znykai.

Ale use znykaye des v nikudy,
Ya vze odyn na hvylyah samoty,
U mene bilsh takyh yak ty ne bude,
De meni ity? De tebe znaity?

Pryspiv:
Tak hochu ya ruk tvoyih teplo,
Ty ne moya – znayu vze davno,
A na ustah lysh tvoye im’ya,
Ta ty vze, ta ty vze ne moya.

Na zal, buly v nas pochuttya ne shozi,
Moyi mov sonce, a tvoyi – mov snih,
I ya kazav, shcho bilshe tak ne mozu,
Ale ya by zmih, ale ya by zmih.

Pryspiv

Mynaye chas i hoche vse zabuty.
Zyttya, yak viter, proletyt, proide,
Ta moze znov kolys my razom budem,
Povernu tebe, ya povernu tebe.

Pryspiv