Son (shody do neba)

Vazkym prostyradlom obhornulo.
V volohyi lis zatyahnulo.
Oblychchya vkrylo tumanom.
Kryku ne chut.
Siryi shlyah. Kupa kaminnya.
Merci otochyly – ne mayut oblych.
– My krademo zyvyh.
– V nas nemaye oblych.
Pole. V poli mohyly.
Siri kam’yani plyty.
– Nam vazko dyhaty.
– V nas nemaye oblych.
Kam’yani shody. Shody do neba.
Do neba merciv. Za nebom mii svit.
Vhoru po shodah – tekla, vryatuvalas, prokynulas.
Ale vidchuvayut nohy
Siryi pyl. Ale chuyu holosy:
– V nas nemaye oblych.
– Nahodui nas!
Ce – sny. Shchezny!