Utoplena

Mryaka! Mryaka! Vazko dyhaty!
Temryava voloha styskaye hrudy.
Mertva, mertva – vazko poviryty,
Ta dolju ne zminysh – ya vze ne z ljudmy.
Chvyli, hvyli – syri, svyncevi –
Tilo moye perehortayut.
Voda, voda – voda holodna –
Kosy moyi rozplitaye.
Techiya, techiya richky strumkoyi
Mene z soboyu zabyraye.
Richenka-richka ob hostre kaminnya
Shkiru moyu rozryvaye.
Misyac u vodne dyvytsya dzerkalo,
Ta i u vichah moyih vidbyvayetsya.
Ryby, ryby kruzlyayut navkolo,
Lehko palciv moyih torkayutsya.
Oi, yak sumno meni i samotno.
Vichnist – ce holodna voda.