Paporot

Dykyi holub u nadvechir’ya
Nevblahano i hluho vorkoche.
Mov nad mudrym i davnim povir’yam
Vin chakluye v chekanni nochi.
A navkolo taka prozorist –
Nepryhovana i vidverta.
I ya bachu: vyhodyat zori
Cherez hmary vitramy poterti.
I ya viryu: des paporot kvitne,
Yak prodovzennya davnoi kazky,
I pidnosyt nad cilym svitom
Syze polum’ya viry i lasky.
Syze polum’ya v nich na Kupala!
Ne hasy svoyi tyhi pozezi.
Ya znaidu tvoyi dyvni prychaly,
Bo ya viryu u nyh bezmezno.
A na paporot holub siv.
Tam, na paporot holub syzyi.
Nepidvladnyi ocii krasi, –
Rozbyvaye zori karnyzy.
Nich napruzena, nache luk,
B’ye lunoyu u tyshu nezvychnu.
Na dorohah yakyh rozluk
Kvitne paporot romantychna.
I navishcho ocya krasa?
I navishcho ci luny nyzom?
Koly holub pryrecheno sam
Rozbyvaye zori karnyzy.