Strybayem

A my zalizly na dah vysokoho budynku
Pekelni stiny maljuyut nam taku kartynku
V yakii my bachym maibutnii napryamok dorohy-dorohy-dorohy

Vse zupynylos i mii zadrypanyi hodynnyk.
Vin zradyv chas, yakyi letiv vse tak nevpynno
Zakryyu ochi, i uyavlju svoye padinnya-padinnya-padinnya

Pryspiv:
Strybayem, strybayem, strybayem...
Ne znayem, ne znayem, ne znayem...
Chomu vse tak vazko
Na serci tak tyazko
Naity yak shukaty
Ne chas nam vmyraty

Spitnily ruky vid nespodivanoho strahu
My vidirvalys vid pofarbovanoho dahu
Peremishalys vsi pohlyady na svit u zytti, u zytti, u zytti

Vze uvirvavsya holodnyi viter v nashi dushi
A vin zdiimaye pyljuku cyu velyku duzche
I nezabarom vin slozy horya v nas zabere-zabere-zabere

Pryspiv

Vze letymo my i bachym poverhy budynku
Taki znaiomi, de lazyly tak chasto zmalku
I my boyalys upasty, a teper letymo-letymo-letymo

Pered ochyma – vse te shcho vze davno mynulos
A v holovi – ti siri mriyi, shcho zabulys
I raptom svitlo osvitylo vse navkolo-navkolo-navkolo

Pryspiv (3)