Zyttya prodovzuyetsya, brate

1
Ya roblju vdyh, z trudom z kolin pidiimayus na nohy
Na oblychchi lyshe popil vchorashnoyi peremohy
Bil pid mene zastylaye sonyachne prominnya
Ce sumnyi skrutnyi chas – chas zbyraty kaminnya
Koly spaty vze zapizno, a prokydatysya shche rano
Koly nespodivano vidkryyetsya moya stara rana
I u toi chas koly zroblyat te choho ya tak ne hochu
Ya zroblju krok vpered ta proshepochu

Pryspiv:
Nemaye chasu sumuvaty – zyttya prodovzuyetsya, brate
V bezsylli ruky opuskaty – zyttya prodovzuyetsya, brate
Tobi ne treba zabuvaty, zyttya prodovzuyetsya, brate
Zyttya prodovzuyetsya, brate, shche bude chas peremahaty
Ya klyanus, ya zdiimus ya navit z popelu vidtvoryus
Ty lyshe tilky povir, ya koly treba povernus
Ya tobi v comu klyanus, klyanus

2
Lyubov, viina – vyhraye toi hto ne pytaye: "How much?"
Toi, hto pid udaramy doli ne vpadaye u rozpach
Lyshe toi, hto znaide syly, toi i peremoze
Lyshe toi, hto vse ce zmoze, lyshe toi, hto vse ce zmoze
Toi hto hoche – shukaye mozlyvosti, hto ne hoche – shukaye prychynu
Ya hochu pobachyty pochuty hoch odnu zyvu ljudynu
Yaka skaze: "Yakshcho my razom, to nas ne zlamaty"
Bo tak maye buty, zyttya prodovzuyetsya brate

Pryspiv

Nemaye chasu sumuvaty – zyttya prodovzuyetsya, brate
V bezsylli ruky opuskaty – zyttya prodovzuyetsya, brate
Tobi ne treba zabuvaty, zyttya prodovzuyetsya, brate
Zyttya prodovzuyetsya, brate, shche bude chas peremahaty (ves kuplet – 2)

Pryspiv