Elektrychka

Moya elektrychka veze mene z domu do domu.
Dyvljus za vikno, na osinni peizazi sumni.
Ce volya, cei prostir – vony ne potribni nikomu.
A, moze, ce prosto vid vtomy zdayetsya meni.

Susida mii plyashku distav, vin rozkazuye z smakom,
Yak vin voyuvav z moskalem za svobodu Chechni.
Vin maize vse breshe, ale nalyvai, haidamako, –
Ty, hoch i dalekyi, a vse z taky rodych meni.
Pomiz mistom i selom – rudyi vechir za viknom.
I tomu otut, v vahoni, lycya ljudei chervoni.

Pryspiv:
Vid tyurmy i do tyurmy
Mchat po reikah dvi yurby.
I nikomu ne vdayetsya
Vyity tam, de zamanetsya.

Krasune moya, nasha zustrich – yak postril v dorozi.
Yakby ne vahon, ne oci paralelni shlyahy,
My vyishly b z toboyu i vpaly v otim verbolozi,
A zverhu Hospod vidpuskav by vsi nashi hrihy.
Pomiz mistom i selom – rudyi vechir za viknom.
I tomu otut, v vahoni, lycya u ljudei chervoni.

Pryspiv

Nas hubyt ne kryvda, ne zrada, a bolisna zvychka
Robyty pokirno vse te, shcho obrydlo vze vkrai.
Vid domu do domu bezdomnyh veze elektrychka, –
Vid pekla do pekla letyt, promynayuchy rai.
Pomiz mistom i selom – rudyi vechir za viknom.
I tomu otut, v vahon, lycya u ljudei chervoni.

Pryspiv