Dyvnyi son

My potrapyly u kazku,
Niby v dyvnyi son.
Zrozumity stalo vazko
De z, naspravdi hto!

Ta chomu vse tak?
Ne zbahnu niyak!

Pryspiv:
Chorno-bili kolory
My z toboyu rozvely.
I na serci stalo lehko nam!
Ale son ne ye zyttya,
I ne zavzdy v nomu ya,
Tayemnycya to bula moya.

Ya poviryla u dyvo,
I vono zbulos, –
Shcho kazky v zytti mozlyvi,
Shchob ne vidbulos.

Ta chomu vse tak?
Ne zbahnu niyak!

Pryspiv