Poky shche ya tut

Kolys mene vymknut, yak starenkyi televizor.
Todi ya zamovchu, yak hryplyacha radiola.
Kistky skrypitymut, yak zlamane krislo,
Ya stanu nesmachnym, yak nehazovana kola.
Ya budu oldytovym, yak babusyn shyfoner,
I ya stanu nezruchnym, nache dytyachyi matrac.
Vze ne budu takym niznym, yak francuzkyi ekler,
I ya stanu nesterpnym, yak sobaci slovo "Fas".
Ale poky shcho ya tut, ya ne prosto tak predmet.
Tut ya pidmet, prysudok i navit diyeslovo.
I poky shcho ya sam rozstavlyayu akcenty.
Poky shcho ya vilnyi, nache viter v poli.

Pryspiv:
Poky shche ya tut.
Vidkryi svoyi slozy, dyvysya.
Poky shche ya tut,
Zahovaisya pechal u dushi.
Dopoky ne vymknetsya sonyachne svitlo,
Dopoky svidomist ne stane tyurmoyu ya tut.
Ya poryad z toboyu.

Ya ne pretenduyu na solodki hepi endy,
I ne bachu prychyn, shchob hotity zyty vichno,
Adze krashche shvydko i mymohidno,
Niz zyty konayuchy z dusheyu kalichnoyu.

Pryspiv