Ne treba sliv

I
Dah svitu vpav i vze nemaye idei,
Yak povernuty zahublenyh v chasi ljudei
I ce z seredyny tilo moye rozryvaye,
Namahayus vryatuvaty te, choho nemaye.
Siryi dym siryh ochei, nepotribnyh rechei,
Svitlo u vikni des v dalechyni,
A ya v hlybyni svitiv, zovsim ne znahodzu sliv
I moye serce vze vidchuvayu, shcho ne b’yetsya.

Pryspiv:
Ne treba sliv i ne treba dumok,
A ty pochui mene, a ty zvilny sebe.
Dvi kuli v serce i po ochah,
Vidlitaye dusha i Boh vryatuye nas.

II
Ya niby sydzu na rozbytomu kryli,
Tak sumno i vazko staye na dushi.
Mene trymaye shchos bile, shcho nyshchyt doli,
Teche zamist krovi, ne puskaye na volju.
I ty napevno zrozumiyesh mene,
Ty znayesh, shcho postavlju ya na tebe vse.
Sohodni viina, a zavtra bude nichyya
I moye serce vze vidchuvayu, shcho ne b’yetsya.

Pryspiv