U tebe porvani dzynsy
U tebe velyka sim’ya
Ty nosysh na vypusk sorochku
I mayesh im’ya, yak ya
Na tebe dyvlyatsya ljudy
Ty hochesh ljubyty yih vsih
Ta chuyesh smih vidusyudy
Cei pidlyi i zazdrisnyi smih
Pryspiv:
Ty ne toi, dlya koho ce misto
Ty ne toi, tobi v nomu tisno
Ty ne toi, znayesh, ya kazu
Ty ne toi...
Dlya tebe bezkraye nebo,
Dlya nyh vono sire i sumne
Tobi bilshe nichoho ne treba
Nihto ne rozumiye tebe
Ty ljubysh zapah svizoho vitru,
A yim naikrashche pyvo i vyno
Nayidut tvoyi druzi zusyudy,
Ale tobi ne potribno vono
Pryspiv:
Ty ne toi, ty budesh naikrashchyi
Ty ne toi, ya znayu, ce vazko
Ty ne toi, vidchui v sobi sylu,
Shchob buty shchaslyvym