Ne dlya tebe kvitochka rosla

Ty naiharnisha divchyna u nashomu seli!
Znayut vsi pro ce na sviti – i dorosli, i mali!
Ta i ya z ne "prosto tak", a takoz "hlopec, hoch kudy",
Toz, davai, z toboyu razom budem pahnut i cvisty!

Ty pryimy vid mene, spravdi, harnyh pivnykiv buket
I sidai, skorish, na ramu ty na mii velosyped!
Vse, shcho ye naikrashche v sviti, podaruyu ya tobi!
Ale ty smiyeshsya v vichi: "Zalyshy use sobi!"

Pryspiv:
Ne dlya tebe kvitochka rosla,
Ne dlya tebe kvitku maty polyvala,
Ne dlya toho ya takoyu harnoyu zrostala,
Shchob sebe tobi tak lehko viddala!

Nu dobre, zrozumilo – ce vse mii velosyped:
Ramu treba farbuvaty i bez katafotiv het!
Zavtra, krashche, u Mykoly motocykla poproshu.
Ty todi mene piznayesh, ya sebe shche pokazu!

Ale ty svoyeyu vidpoviddyu vyklykayesh stres.
Kazesh: "Shchob my buly razom, nam potriben "Mersedes",
A ishche – kvartyra, dacha, sriblo, zoloto, burshtyn
I putivky u Yehypet" – nu oce vze perehyn!

Pryspiv