Naikrashchyi den

Ya zryvayusya z miscya nahritoho,
Zalyshayu bahaz netorknutym,
Raptom stalo potribnym znyknuty –
Trohy zmerznuty, trohy zmoknuty...
Perekreslyty vse, shcho proideno,
Ne vvazayuchy ce porazkoyu,
Rozproshchatysya z mriyeyu-hvoidoyu,
Shche b zustritysya z mriyeyu-kazkoyu.
Tam po moryu plyvut vitrylnyky,
Tam po nebu litayut sokoly,
Ne vbyvayutsya sny budylnykom
I zemlya ne vkryvayetsya popelom.

Pryspiv:
Novyh pisen nove im’ya,
Svii krashchyi den shukayu ya!
Novyh pisen nove im’ya,
Svii krashchyi den shukayu ya!

Vse zahopljuye vata budennosti,
I shchorazu shchilnisha vata cya,
Shchob movchaly – koly iz chemnosti,
A koly iz strahu narvatysya.
I tak hochetsya vyity z otochennya,
Pidiity do dverei rozchynenyh,
Bez poyasnennya, bez otochennya,
Prosto tak – bez zv’yazku z prychynoyu.
Na porozi zinka usmihnena,
Ya yiyi nazyvayu mamoyu,
Vona mnoyu zyla i dyhala,
A ya vkryv yiyi serce ranamy.

Pryspiv

Des u koli ridnyh i blyzkyh
Bez reklamy ta pokloninnya
U poloni smaku dytynstva
Prorostaye zerno sumlinnya.
Chtos udobryt, a htos polyye,
Chtos prykryye vid vplyvu zhubnoho...