Dvoye v okeani

Pryspiv:
Vin ta vona – dvoye v okeani, vidchuttya neznani...
I ves dovkolyshnii svit niby v tumani...
Oboye v krytychnomu stani...
Taki ot vyhidni dani... Vyhidni dani. (ves kuplet – 2)

Yak zustrilysya vony – nihto ne znaye.
Prosto vidbylysya vid svoyeyi suspilnoyi zhrayi,
Prosto ishly i peretnulysya v natovpi,
Odyn pohlyad, vybuh – i na tobi!
Pereproshuyu, kotra hodyna, ne skazete?
I v hid pishly hodynnyky, mobilnyky, inshi hadzety.
A vnochi vin ne spyt, i vona nervovo na stezi.
Znaishly odne odnoho v socialnii merezi...

Pryspiv

Koly vpershe z’yavylysya razom, usi buly zdyvovani.
A potim – shtuchni posmishky, nasmishky pryhovani.
Yakyi znaiomyi syuzet – klasychni Romeo i Dzulyetta,
Mozlyvo, coho razu vse zakinchytsya harno?
Ta de tam! Ne ta planeta, ne ti rozklady u sociumi,
Os tut usi my, horoshi, na protyleznomu boci – vony.
Vsi na nyh pozyrayut skosa, udavano-baiduze...
Os tilky vony chomus shchaslyvi,
A vsi reshta yakos ne duze...
Vin z neyi ochei ne zvodyt, vona vidpovidaye vzayemnistyu.
Bud-yaku prymhu vykonuyut z pryyemnistyu.
A siri masy dovkola bryzkayut chornoyu zazdristyu –
Nemaye miscya v sercyah dlya chuzoyi radosti.
Raptom shchos vpalo i rozbylosya – pohanyi znak!
I vse odrazu pishlo kudys ne tudy i yakos ne tak.
I hai navit svit ne bachyv harnishoyi pary,
Z usih bokiv posypalysya boljuchi udary.
Chutky, plitky, naklepy, porady,
Chtos des pomityv bezperechni oznaky zrady.
Za vse v zytti dovodytsya platyty, inodi nadto doroho.
Vin zahubyv druha, vona vtratyla podruhu.

Pryspiv

I hto skazav, shcho shchastya zabahato ne buvaye?..
Lyubov ne pomichaye chasu, za ce chas yiyi vbyvaye.
I znovu nihto ne znaye, shcho bude dali.
Chto otrymaye smertelni rany, hto – na hrudy medali.
Chody nevdali zalyshaly bazaty krashchoho,
Vona shchos proponuvala, vin zapytuvav – nashcho?..
I chym by vse ne skinchylosya – ce ne yihnya vyna,
Shcho opynylysya v okeani bez ryativnoho kola, bez chovna...

Pryspiv