Sonce tvoye

Shchos znaidesh, a shchos zahubysh znov,
U prozoryh snah zhadav ljubov,
Dni i nochi llyutsya, yak zavzdy,
De spalyly my svoyi mosty,
Svoyi mosty...

Pryspiv:
De pam’yat? De radist?
De spokii? De serce moye? –
Ya pytav.
De shchastya, de mriya, de viter,
Tam sonce tvoye – ya zhadav.
De pam’yat? De radist?
De spokii? De serce moye? –
Ya pytav.
De shchastya, de mriya, de viter,
Tam sonce tvoye!

Zamurovani u holod vidchuttya,
Tayemnychi, bezmezni, yak zyttya.
Te, shcho ty kazala vchora uvi sni:
Zalyshy meni svoyi solodki dni,
Solodki dni!..

Pryspiv (2)

Tam sonce tvoye!
Sonce tvoye! Sonce tvoye!