Kryha

Kryha, holodnymy shmatkamy
More bavytsya hvylyamy.
Zyttya – inshe ne cinyty,
Sloza – ce maize yak ljubyty.
Nide, navit zirka zhasla,
Ta ya ne vidchuvayu barv hasla
Chas, ne radyachys zi mnoyu
Vsyu kryhu unosyt z soboyu.

Unosyt, zabyraye ta znyshchuye mene
Zabyraye mii rozum ta znyshchuye

Pryspiv:
Mozna roztopyty kryhu nadiyi i neyu zahlynutysya, bo ya ce vmiyu
Mozna roztopyty kryhu chekannya, stavlyachy krapku na velyki bazannya.

Kryha, holodnymy shmatkamy,
Vb’ye mene htos slovamy.
Zyty chy moze vyzyvaty?
Ya budu spaty ta nichoho ne znaty.
A yakshcho... yakshcho nema nikoho,
Ty yak zavzdy vmyrayesh ni za koho.
Toskna, vona – znov sirymy snamy,
Kryha zavzdy holodnymy shmatkamy.

Unosyt, zabyraye ta znyshchuye mene
Zabyraye mii rozum ta znyshchuye

Pryspiv